Mezoterapia igłowa czy mikroigłowa – co wybrać dla swojej skóry?

Mezoterapia igłowa działa jak suplementacja – dostarcza substancje aktywne bezpośrednio do skóry. Mezoterapia mikroigłowa jest z kolei treningiem naprawczym: kontrolowane mikronakłucia pobudzają skórę do przebudowy. Przy odwodnieniu i cieniach pod oczami częściej wybiera się wariant igłowy, a przy bliznach, porach, wiotkości i nierównej teksturze – mikroigłowy.

Mezoterapia igłowa czy mikroigłowa – najważniejsze różnice

Obie procedury wykorzystują igły, ale ich główny bodziec jest inny. W mezoterapii igłowej cienka igła wprowadza preparat punktowo, tworząc małe depozyty w określonej warstwie skóry. Najważniejszą rolę odgrywa więc podana substancja, na przykład kwas hialuronowy, aminokwasy, peptydy lub składniki koktajlu witaminowego.

W mezoterapii mikroigłowej, wykonywanej między innymi urządzeniem typu Dermapen, najważniejsze są liczne, kontrolowane mikronakłucia. Wywołują one miejscową reakcję naprawczą i pobudzają fibroblasty do produkcji kolagenu oraz elastyny. Ten proces nazywa się neokolagenezą. Ampułka nakładana podczas zabiegu może wspierać pielęgnację, ale nie zastępuje mechanicznej stymulacji.

Kiedy wybrać mezoterapię igłową?

Mezoterapia igłowa sprawdza się wtedy, gdy problemem jest niedobór nawilżenia, zmęczony wygląd lub potrzeba precyzyjnego podania preparatu w wybrany obszar. Specjalista wykonuje serię pojedynczych wkłuć i umieszcza substancję w skórze właściwej lub jej bezpośrednim sąsiedztwie. Nie jest to zabieg z użyciem wypełniacza, choć w preparatach może znajdować się kwas hialuronowy przeznaczony do biorewitalizacji.

Rezultat nawilżenia i odświeżenia może pojawić się szybciej niż efekt przebudowy po mikronakłuwaniu. Nie oznacza to jednak, że metoda igłowa trwale zmieni strukturę skóry. Jej główną funkcją jest dostarczenie określonych składników i poprawa jakości tkanek, a nie intensywne mechaniczne remodelowanie blizn.

Wskazania do mezoterapii igłowej obejmują przede wszystkim:

• odwodnienie i przesuszenie skóry,
• cienie pod oczami oraz cienką, zmęczoną skórę w tej okolicy,
• potrzebę rewitalizacji twarzy, szyi lub dekoltu,
• wczesne oznaki starzenia i utratę świeżości cery.

Po zabiegu mogą powstać drobne siniaki, obrzęk lub wyczuwalne grudki preparatu. Ich występowanie zależy między innymi od techniki iniekcji, miejsca zabiegowego i indywidualnej skłonności do siniaków. Zwykle skóra wraca do codziennego wyglądu w ciągu kilku dni.

Kiedy lepsza będzie mezoterapia mikroigłowa?

Mezoterapia mikroigłowa, często wykonywana urządzeniem Dermapen, jest nastawiona na poprawę struktury skóry. Kartridż z cienkimi igłami wykonuje wiele płytkich nakłuć na wybranym obszarze. Powstałe mikrouszkodzenia uruchamiają etap gojenia, w którym fibroblasty zwiększają aktywność, a skóra stopniowo przebudowuje podporowe włókna kolagenowe.

Efekt nie pojawia się natychmiast, ponieważ neokolageneza jest procesem rozłożonym w czasie. Z tego powodu przy bliznach lub utracie jędrności zwykle planuje się serię zabiegów, a wynik ocenia dopiero po okresie regeneracji. Głębokość nakłuwania powinna być dobrana do okolicy, rodzaju problemu i reaktywności skóry.

Mezoterapia mikroigłowa może być rozważana przy następujących problemach:

• bliznach potrądzikowych i innych nierównościach powierzchni skóry,
• rozszerzonych porach i niejednolitej teksturze,
• wiotkości oraz obniżonej jędrności skóry,
• drobnych zmarszczkach i nierównym kolorycie.

Po mikronakłuwaniu typowe są zaczerwienienie, uczucie ciepła, napięcia lub pieczenia. Przy głębszej pracy może pojawić się delikatne złuszczanie. Dlatego warto zaplanować zabieg tak, aby skóra miała co najmniej kilka dni na wyciszenie. W tym czasie należy stosować łagodną pielęgnację, chronić skórę przed słońcem i nie przyspieszać złuszczania peelingiem.

Czy można połączyć oba zabiegi?

Mezoterapia igłowa i mikroigłowa nie są metodami wzajemnie wykluczającymi się. W indywidualnie zaplanowanej terapii można stosować je naprzemiennie. Mikronakłuwanie pracuje wtedy nad strukturą i pobudza procesy naprawcze, a mezoterapia igłowa dostarcza wybrane składniki w sposób punktowy.

Kolejność oraz odstępy między procedurami zależą od stanu skóry, obszaru zabiegowego i użytych preparatów. Przy skórze reaktywnej, naczyniowej, ze stanem zapalnym lub aktywną infekcją potrzebna jest szczególnie ostrożna kwalifikacja. Ostateczny wybór powinien poprzedzać wywiad i ocena wykonane przez lekarza lub doświadczonego specjalistę.

Najprostsza zasada wyboru jest taka: gdy skóra potrzebuje dostarczenia składników i nawilżenia, częściej sprawdzi się mezoterapia igłowa. Gdy problem dotyczy jej struktury – blizn, porów, wiotkości lub nierówności – częściej wybiera się mezoterapię mikroigłową.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny estetycznej lub dermatologa.