Włosy porowate – co to znaczy i jak określić ich typ?

Porowatość włosów to stopień odchylenia łusek tworzących ich zewnętrzną warstwę. Określa, jak łatwo pasma wchłaniają i tracą wodę oraz składniki pielęgnacyjne. Wyróżnia się włosy nisko-, średnio- i wysokoporowate, a rozpoznanie typu pomaga dobrać właściwą równowagę PEH.

Czym jest porowatość włosów?

Łuski włosa można porównać do dachówek. Gdy ściśle przylegają do łodygi, włosy są gładkie, wolniej chłoną wodę i trudniej je obciążyć. Gdy są odchylone, wilgoć łatwiej dostaje się do wnętrza włosa, ale też szybciej z niego ucieka.

Pod łuskami znajduje się kora włosa, która odpowiada między innymi za jego sprężystość i wytrzymałość. Porowatość nie opisuje więc wyłącznie wyglądu pasm. Wpływa także na ich schnięcie, podatność na stylizację, puszenie oraz reakcję na kosmetyki.

Jak sprawdzić porowatość włosów w domu?

Najczęściej wykonuje się test szklanki wody. Potrzebujesz czystego, suchego włosa, szklanki i letniej wody. Włos powinien być pozbawiony oleju, odżywki i produktów do stylizacji, ponieważ ich pozostałości mogą zmienić wynik.

Test wykonaj w następujący sposób:

1. Wlej letnią wodę do szklanki.
2. Umieść na jej powierzchni pojedynczy, czysty włos.
3. Odczekaj kilka minut, nie poruszając naczyniem.
4. Sprawdź, czy włos pozostał na powierzchni, zawisł w połowie głębokości czy opadł na dno.

Włos unoszący się na powierzchni może wskazywać na niską porowatość, znajdujący się w połowie szklanki na średnią, a opadający na dno na wysoką. To jednak tylko orientacyjna metoda, a nie badanie diagnostyczne. Pojedynczy włos może różnić się od reszty pasm, dlatego wynik warto zestawić z codziennymi obserwacjami.

Sprawdź przede wszystkim, jak długo włosy schną, czy łatwo się puszą, jak reagują na wilgotne powietrze i czy po umyciu są gładkie, szorstkie albo szybko tracą miękkość. Takie objawy zwykle dają bardziej użyteczny obraz niż sam test wody.

Rodzaje porowatości i ich pielęgnacja

Włosy niskoporowate

Ich łuski ściśle przylegają do łodygi, dlatego pasma zazwyczaj wyglądają zdrowo i mają naturalny połysk. Jednocześnie słabo chłoną kosmetyki i długo schną. Nadmiar ciężkich masek, olejów lub maseł może sprawić, że stracą objętość i będą wyglądać na przetłuszczone.

Najlepiej zaczynać od lekkich odżywek i niewielkich ilości produktów. Proteiny zwykle wystarczą stosowane co kilka myć, a emolienty i humektanty mogą uzupełniać codzienną pielęgnację.

Włosy średnioporowate

To typ pośredni, często spotykany u osób, których włosy są podatne na układanie, ale przy wilgoci zaczynają się puszyć. Końcówki mogą się plątać, a pasma okresowo stają się matowe lub elektryzują się.

W tym przypadku najlepiej obserwować reakcję włosów na poszczególne składniki i zachować równowagę PEH:

• Proteiny pomagają poprawić sprężystość i ograniczyć wrażenie osłabienia.
• Humektanty wiążą wodę i wspierają nawilżenie pasm.
• Emolienty tworzą warstwę ochronną, wygładzają włosy i ograniczają utratę wilgoci.
• Zmiana proporcji tych składników może być potrzebna zależnie od pogody, stylizacji i aktualnej kondycji włosów.

Włosy wysokoporowate

Mocno odchylone łuski ułatwiają szybkie wchłanianie wody, ale utrudniają jej zatrzymanie. Dlatego takie włosy często są suche, szorstkie i matowe, a po myciu mogą szybko tracić gładkość. Zwykle łatwo je wystylizować, lecz są bardziej podatne na plątanie, łamanie i wykruszanie.

Potrzebują ochrony przed utratą wilgoci oraz odbudowy, ale nie oznacza to stosowania wszystkich intensywnych produktów naraz. W pielęgnacji można łączyć proteiny, humektanty i emolienty, obserwując, czy pasma nie stają się sztywne albo przeciwnie – nadmiernie miękkie i oklapnięte. Przy częstym plątaniu pomocna bywa metoda OMO, czyli odżywka, mycie i ponownie odżywka.

Czy porowatość włosów może się zmienić?

Tak. Naturalna budowa włosa ma znaczenie, ale jego porowatość może wzrosnąć pod wpływem farbowania, rozjaśniania, trwałej ondulacji, częstego prostowania, kręcenia i wysokiej temperatury. Uszkodzenia mechaniczne, takie jak intensywne pocieranie ręcznikiem czy szarpanie podczas rozczesywania, również osłabiają powierzchnię włosa.

Włosy mogą mieć różną porowatość na długości. Odrost bywa gładszy, a rozjaśnione końcówki bardziej suche i porowate. Dlatego zamiast przypisywać całym włosom jeden typ na stałe, lepiej co pewien czas oceniać ich zachowanie i modyfikować pielęgnację.

Porowatość nie jest wyrokiem. Ograniczenie wysokiej temperatury, delikatne rozczesywanie, ochrona końcówek i równowaga PEH mogą poprawić wygląd oraz odporność pasm, choć nie odwracają trwale zniszczeń już istniejącej łodygi włosa.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.